Dnia 7 września 1967 r. w Skorzennie wiceprokurator Prokuratury Wojewódzkiej w Gdańsku Marian Multan przesłuchał niżej wymienionego w charakterze świadka. Po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania świadek zeznał, co następuje:
| Imię i nazwisko | Kazimierz Drawski |
| Wiek | 50 lat |
| Imiona rodziców | Tomasz i Rozalia z d. Gil |
| Miejsce zamieszkania | Skorzenno, gr. Osiek |
| Zajęcie | rolnik |
| Karalność | niekarany |
W okresie przedwojennym i w czasie okupacji do 1943 r. zamieszkiwałem w Zajączku k. Skórcza. W 1939 r. pracowałem w lesie jako robotnik. Przypominam sobie, że pod koniec października bądź na początku listopada 1939 r. w czasie pracy w lesie na oddziale 125 leśnictwa Zajączek widziałem, jak członkowie Arbeitdienstu kopali blisko nas dół. Tego samego dnia wieczorem z tego miejsca słyszałem strzały.
Nigdy nie widziałem, jak hitlerowcy prowadzili Polaków na rozstrzelanie.
Wiosną 1940 r., wracając ze Skórcza razem z Franciszkiem Łagudką, zamieszkałym obecnie w Starogardzie [Gdańskim] przy [...] w domu, w którym mieści się sklep artykułów motoryzacyjnych Janickiego, zauważyłem opodal drogi świeżo wygrzebaną ziemię. Podszedłem do tego miejsca i zobaczyłem, że to prawdopodobnie zwierzęta kopały miejsce, gdzie leżały zwłoki ludzi. Zacząłem grzebać rękoma i stwierdziłem, że w tym miejscu są zakopane ciała ludzkie. Oddarłem kawałek materiału z marynarki, w którą ubrane były zwłoki. Materiał ten oddałem Litewskiej, dobrej znajomej dr. Dalza ze Skórcza i ta stwierdziła, że pochodzi on z jego marynarki.
Nie przypominam sobie obecnie, dlaczego materiał ten oddałem znajomej Dalza, ale prawdopodobnie dlatego, że słyszałem, iż hitlerowcy mieli go w tym lesie zamordować, a rodzina rozpytywała ludzi na te okoliczności.
Na tym protokół zakończono i przed podpisaniem odczytano.
Dodatkowo zeznaję, że po wojnie pokazałem miejsce, w którym były zakopane zwłoki i po rozkopaniu grobu okazało się, że faktycznie spoczywał tam dr Dalz.